مسافرآسمانی... ای مسافرآسمانی سالهاست که پشت میله های تنم پنجره ای بسته روبه خودم به انتظارت نشسته ام بی تو بی نور مجبورم به شبگردی گرچه خیلی زود می دانم که می آیی.