امشب باز هوای دلم ابریست . دلم تنگ است برای عاشقی کردن

 لیلی بی معشوق ،بی  مجنون خواهد مرد .

شاید سرنوشت این چنین است. که من تنها و خسته از دوری  مجنون دلم بمیرم .

چه سخت است حسرت دیدن  مجنون را هر لحظه در دل شکسته ی خود حس می کنم .

بی مجنون زندگی جه مفهومی دارد جز جهنم.؟

مجنون من تنها دلیل بودن دل من است.

چشمان من با وجود مجنونم عاشق است.

بی مجنون زندگی از حبس ابد هم بدتر است.

کاش حکم اعدام دلم می امد تا دلم از دوری مجنون خود، آرزوی مرگ نمی کرد ...

 

دوستت دارم تنها دلیل نفسهای خستم

با تو

با تو . . . همخوان می شوم

 

               همراه می شوم . . .

                            هم آهنگ . . .

                                      همدرد . . .

و نتهایی که

         در هم آوایی ی ما گم می شوند . . .

در طنین آسمانی ی صدای تو . . .

                 سر انگشتان من . . . و لبهای تو . . .

آغوش ابری ی تو . . .

  بی تابی ی طپش های قلب من . . .

تو . . .

       من . . .

نگاه تو در سایه روشن بودن ها و نبودن ها . . .

            و آمد نیامدهای قدمهای ما

                      در رقص میان فاصله ی ستارگان . . .

 و کائنات خوشبختی ی ما را

              با شهاب بارانی سحر آمیز

                             به جشن برخاسته اند .