مسافرآسمانی... ای مسافرآسمانی سالهاست که پشت میله های تنم پنجره ای بسته روبه خودم به انتظارت نشسته ام بی تو بی نور مجبورم به شبگردی گرچه خیلی زود می دانم که می آیی.

پنجره...

پنجره یک قدمی ست

پشت این پنجره ها دریاست

درحوالی همین پنجره ها پرسه زدم

خلوتی می خواهم

که توباشی ومن وحس قشنگ دریا

من هنوزمنتظرم

پشت این پنجره هابیدارم

تاسحرخواب تورامی بینم.!